Żeby młyn pozostał młynem

Co się udało

– Młyn jest położony nad wijącą się wśród bujnej zieleni rzeką, dlatego zdecydowaliśmy się zachować charakter budynku i otworzyć wnętrza na urzekające o każdej porze roku widoki. Pozostawiliśmy ceglany parter – cokół z niewielkimi okienkami. Odsłoniliśmy monumentalne koło wodne i pozostawiliśmy wszystkie elementy mechanizmów młyna (koła zębate, wały i przeguby) jako ozdobę zaaranżowanego w przyziemiu klubu. Wykorzystaliśmy do maksimum całe stare drewno, jakie zastaliśmy we młynie. Jedyne „obce” elementy to trzon kominowy wymurowany z cegły oraz drewniany taras wiszący nad rzeką – mówi architekt Piotr Majewski.

Oba piętra domu, oparte na solidnych legarach, zostały z każdej strony poszerzone o 2,5 m – o tyle też drewniana część wystaje nad ceglanym cokołem. W ten sposób na każdym piętrze młyna przybyło po 30 m² powierzchni.

Część drewniana ma nową elewację z desek modrzewiowych. Ściany są ocieplone wełną mineralną. Na dachu jest nowe pokrycie z blachy płaskiej łączonej na rąbek stojący.