Drewno ujarzmione przez stal

Jeśli na wkręty mówimy śrubki, a okucia kojarzą nam się wyłącznie z oknami, to czas uzupełnić wiedzę o łącznikach do drewna. Te nowe umiejętności przydadzą nam się nie tylko wtedy, gdy zechcemy spróbować sił w tak zwanej ciesiołce, ale także przy wielu domowych remontach bądź naprawach. Tradycyjne gwoździe i śruby oraz coraz wymyślniejsze typy wkrętów sprawią, że łatwiej nam będzie połączyć deski, belki i płyty. Okucia budowlane otworzą natomiast drogę ku coraz bardziej rozbudowanym konstrukcjom drewnianym.

Co łączy złącza

Jeszcze sto lat temu sporo było rzemieślników potrafiących budować drewniane domy, używając wyłącznie siekierki, tudzież stosując gwoździe i kołki wystrugane z pnia. Dziś uznalibyśmy to za prawdziwy wyczyn. Niewielu już mamy fachowców, którzy umieją przygotować tak zwane złącza ciesielskie lub stolarskie. Zamiast dłubać w drewnie gniazda, wręby, czopy i tym podobne detale, masowo używamy stalowych elementów mocujących – gwoździ, wkrętów i śrub – wspomagając się okuciami budowlanymi, czyli metalowymi płytkami perforowanymi tworzącymi we współpracy z łącznikami nierozerwalne więzy konstrukcyjne.

Łączenie drewna z drewnem na wcisk, czasem z minimalnym dodatkiem kleju („klej trzyma, kiedy go ni ma” – jak mawiają stolarze), wcale nie jest oznaką zacofania. Tak zmontowane budowle stoją od wieków i do dziś mają się nieźle. Każde złącze tradycyjne da się jednak zastąpić nowoczesnym, łatwiejszym do wykonania przez majsterkowicza. Pomostem łączącym dawne techniki z dzisiejszymi są tak zwane złącza kombinowane. Gniazda, wczepy, wpusty lub wręby są tu uzupełniane okuciami i łącznikami.