Projektować i żyć z pokorą

Sudecka wioska. Domy ciągną się wzdłuż jednej drogi pod górę. Grzecznie ustawione – równolegle do niej kalenicami. Czerwone dachy to rytm tutejszego pejzażu. Tak budowano tu od wieków. Regionalny klimat i charakter miejsca prosi o uszanowanie.

Architekt-inwestor i jego rodzina nie mieli co do tego wątpliwości. Niestety nie jest to wcale oczywiste dla nas, Polaków. Często nad respektowaniem tego, co zastane, regionalne, górę bierze chęć tworzenia tzw. niepowtarzalnej albo po prostu nowoczesnej architektury. O tym, jak trudno inwestorom nie ulegać pokusie pogoni za podkreślaniem własnej indywidualności, świadczy choćby historia opowiedziana przez właściciela domu Piotra Wyrostka. – Będąc studentem na początku lat 90., w jednym z egzemplarzy „Muratora” natrafiłem na zdjęcie typowej polskiej szeregówki, składającej się z kilkunastu domków. Pod spodem widniał mniej więcej taki napis: „Czytelnik, który znajdzie na zdjęciu dwa identyczne elementy, otrzyma dożywotnią prenumeratę «Muratora ...