Czy musimy wybierać między poczuciem ciągłości, trwałości i zakorzenienia, a tym, co nowoczesne? Przecież dobrze rozumiana tradycja niekiedy wręcz prosi o przetworzenie, twórczą interpretację...
Tak naprawdę prawie nikt już nie buduje tradycyjnie w ścisłym tego słowa znaczeniu. Budujemy tu i teraz. Współcześnie, a więc ze współczesnych materiałów, z zastosowaniem coraz to nowocześniejszych technik i technologii. Z całą pewnością chcemy żyć w domach nowoczesnych: ciepłych, oszczędnych, wyposażonych w najnowsze instalacje, mających przestrzeń dopasowaną do naszego stylu życia – ze wspólną częścią dzienną i strefami intymnymi.
Z drugiej strony, gdy w naturalny sposób poszukujemy dobrych wzorców, pojawia się nieodparta potrzeba skorzystania z doświadczeń przeszłości. Mamy wrażenie, że wybierając sprawdzone formy, możemy uniknąć pomyłek, które często wiążą się z eksperymentem i nowością.
Dom z płaskim dachem, białym tynkiem, pasmowymi oknami wzorowany na modernistycznych willach z lat międzywojennych równie dobrze jak w centrum miasta prezentuje się na leśnej działce. Gdy brak jest sąsiedztwa, do którego trzeba dopasować architekturę budynku, możemy czerpać z bogactwa „nowej” tradycji. Zanim wybudowano ten dom, inwestorzy wraz z architektami wywalczyli, by z projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego został usunięty obowiązek budowania domów ze spadzistymi dachami. Projekt: Ingarden & Ewý Architekci
fot. Jacek KucharczykW artykule znajdziesz:
- podpowiedzi, co świadczy o nowoczesnym charakterze architektury
- kiedy warto odwoływać się do architektonicznej przeszłości
- inspirujące przykłady przetwarzania dawnych, sprawdzonych wzorów
Będziesz korzystać z całego miesiecznik.murator.pl, w tym archiwum, dodatków i wydań specjalnych
