Wskaźnik EP w projektowaniu domu jednorodzinnego

Wartości wskaźnika EP w największym stopniu zależą od współczynników nieodnawialnej energii pierwotnej w_i (patrz tabela „Współczynnik w_i. Wartość współczynnika nakładu nieodnawialnej energii pierwotnej”), dlatego powinniśmy stosować takie źródła energii, dla których są one stosunkowo niskie.

W przypadku budynków jednorodzinnych, które w większości nie są zaopatrywane w ciepło z sieci ciepłowniczej (dla tych, które są, współczynnik będzie bardziej korzystny, gdy ciepłownia będzie pracowała w trybie kogeneracji, czyli produkowała jednocześnie i ciepło, i energię elektryczną), będą to odnawialne źródła energii – głównie słońce i biomasa. Najbardziej korzystny, bo zerowy, współczynnik ma energia słoneczna, którą można bez ograniczeń czerpać ze środowiska i przetwarzać w ciepło (w kolektorach słonecznych) lub w energię elektryczną (za pomocą paneli fotowoltaicznych).

Teoretycznie wydaje się to proste. Można założyć, że na dachu zostaną zamontowane kolektory słoneczne i wytwarzaną przez nie energią będziemy ogrzewać dom oraz podgrzewać wodę użytkową albo panele fotowoltaiczne i wykorzystamy pozyskaną z nich energię elektryczną do zasilania pompy ciepła bądź ogrzewania elektrycznego bezpośredniego i przygotowywania c.w.u. Z punktu widzenia obliczania wartości EP rozwiązanie wydaje się doskonałe – i kolektory, i panele wytwarzają energię z promieniowania słonecznego, dla którego w_i = 0. Efekt psuje fakt, że okres największego nasłonecznienia, a więc i produkcja tej energii, rozmijają się w czasie z zapotrzebowaniem budynku na energię do ogrzewania. Kolejną ważną przeszkodą są koszty. Kolektory nie mogą być jedynym, a jedynie uzupełniającym źródłem ciepła, więc trzeba w nie zainwestować dodatkowe środki.

Innym źródłem ciepła, które ma bardzo niski, bo równy 0,2 wskaźnik w_i, jest biomasa. Zawdzięcza go między innymi temu, że jest nieszkodliwa dla środowiska, ponieważ ilość dwutlenku węgla emitowanego do atmosfery podczas jej spalania jest równoważona CO₂ pochłanianemu w procesie fotosyntezy przez rośliny, które ją odtwarzają. Na cele energetyczne wykorzystuje się głównie drewno i odpady z przerobu drewna oraz rośliny pochodzące z upraw energetycznych. W domach jednorodzinnych biomasę spala się w kominkach i kotłach produkujących ciepło na potrzeby ogrzewania i przygotowywania ciepłej wody użytkowej. Nie jest to jednak rozwiązanie doskonałe, choćby z powodu konieczności zapewnienia systematycznej obsługi urządzeniom, w których jest spalana biomasa.

Jak sobie poradzić z EP dla budynku jednorodzinnego

Ponieważ samo spełnienie wymagań dotyczących izolacyjności cieplnej nie wystarczy do osiągnięcia wymaganego EP, konieczne są dodatkowe rozwiązania. Na podstawie projektu domu Optymalny – Murator M133 z Kolekcji Muratora sprawdziliśmy, które źródła ciepła do ogrzewania i przygotowywania c.w.u. pozwolą uzyskać EP na poziomie poniżej 95 kWh/(m^2.rok) – obowiązującym od stycznia 2017 r. – i poniżej 70 kWh/(m^2.rok), który ma obowiązywać od 2021 r.  Analiza prowadzi do wniosków zapewne dla wielu osób zaskakujących.