Instalacja elektryczna we współczesnym domu

Źródłem energii elektrycznej dla większości domów jednorodzinnych jest sieć elektroenergetyczna zarządzana przez lokalne przedsiębiorstwo energetyczne. Budynki jednorodzinne są zaliczane do grupy IV (moc przyłączeniowa powyżej 40 kW, zabezpieczenie przedlicznikowe 63 A) lub V (moc do 40 kW, zabezpieczenie do 63 A. Dom wybudowany na Mazowszu według projektu „Szum morza” pochodzącego z Kolekcji Muratora ze względu na wielkość mocy przyłączeniowej (13 kW) należy do grupy V. Będzie przyłączony do zewnętrznej sieci niskiego napięcia przez tablicę złączową TZ zlokalizowaną w linii ogrodzenia posesji. Znajdują się w niej zabezpieczenia główne. Bezpośrednio nad nią w obudowie przystosowanej do plombowania jest umieszczona tablica licznikowa z układem pomiaru energii elektrycznej czynnej oraz zabezpieczeniem. Lokalizacja oraz rodzaj zabezpieczenia zostały określone przez przedsiębiorstwo energetyczne w warunkach technicznych przyłączenia, o które najlepiej wystąpić jeszcze przed rozpoczęciem załatwiania formalności związanych z budową domu.

Od tablic TZ+TL do tablicy głównej TE (rozdzielnicy) w budynku ułożono kabel zasilający. Poprowadzono go w osłonie z rury elastycznej PEH ø 75 i, jak większość instalacji, wprowadzono do budynku przez płytę fundamentową na etapie robót budowlanych. W domu niepodpiwniczonym wczesne rozplanowanie przebiegu instalacji, jeszcze przed rozpoczęciem betonowania płyty podłogowej, jest szczególnie ważne, ponieważ dzięki temu na późniejszym etapie nie trzeba robić dodatkowych wykopów ani kuć dziur w zaizolowanych fundamentach.