Tynki wewnętrzne
Rodzaje i poprawny dobór do podłoża
Głównym zadaniem tynku wewnętrznego jest wyrównanie powierzchni ścian i sufitów oraz ostateczne ich wykończenie. Jego trwałość zależy od odpowiedniego dobrania mieszanki do rodzaju podłoża i prawidłowego jej nałożenia.
Każda mieszanka tynkarska składa się z kruszywa (piasku), różnych dodatków i spoiwa wiążącego poszczególne składniki podczas reakcji chemicznych. Dopiero po nałożeniu jej na mury i trwałym związaniu z podłożem staje się tynkiem. Nazwy tynków zależą od rodzaju użytego spoiwa (gips, wapno, cement, glina) i sposobu wiązania mieszanki. Jednak na opakowaniach produktów są często umieszczane nazwy własne produktów, nadane indywidualnie przez producenta, które nie zawsze określają jednoznacznie rodzaj spoiwa i zachowanie materiału. Dawny sposób kategoryzacji tynków, który określa stopień ich wykończenia (gładkości), odnosi się jedynie do tynków wykonywanych tradycyjnie na budowie, z zastosowaniem różnych kruszyw. W przypadku tynku fabrycznie gotowego stopień gładkości określa jego spoiwo i grubość ziarna
W artykule znajdziesz:
- Omówienie tynków o różnych spoiwie: cementowo-wapiennych, wapiennych, gipsowych i glinianych.
- Wyjaśnienie, jak je dobierać zależnie od rodzaju podłoża.
- Informacje o nowoczesnych modyfikacjach stosowanych w tynkach fabrycznie gotowych.
- Opis sposobu przygotowania mieszanki tynkarskiej, grubości nakładanej warstwy.
Dowiesz się także, kiedy można zamiast tradycyjnego tynku nałożyć szpachlę.
Będziesz korzystać z całego miesiecznik.murator.pl, w tym archiwum, dodatków i wydań specjalnych
