15 pytań o materiały do budowy domu

1. Produkty tradycyjne czy prefabrykaty?

Większość domów w Polsce powstaje z elementów murowych – bloczków, pustaków, cegieł. To metoda tania, sprawdzona, ale z pewnością nie najszybsza. W praktyce dom murowany wznosi się średnio przez niecały rok. Plany może pokrzyżować pogoda, a ta, jak wiemy, jest u nas dość kapryśna. Zaletami tej metody są duża dostępność produktów oraz to, że wykonawcy opanowali już tajniki takiego budowania. Można rzec, że „murarka” to budowlany elementarz.

Coraz częściej na budowach pojawiają się półprefabrykaty – gotowe belki nadprożowe, systemy kominowe, prefabrykowane schody. Podnoszą nieco koszt budowy, lecz skracają czas jej trwania.

Dom może też w całości powstać z elementów prefabrykowanych. Mówiąc „elementy”, mamy na myśli większe, gotowe części budynku, na przykład ściany, duże fragmenty stropów, a nawet przestrzenne moduły stanowiące całość, połowę, 1/3 lub ćwiartkę budynku. Mianem prefabrykatów określa się czasem również duże elementy ścienne: panele, płyty, elementy deskowania traconego. Najwięcej domów prefabrykowanych to budynki o konstrukcji szkieletowej. Pod dachami fabryk robi się też ściany o szkielecie stalowym, wielkie elementy z keramzytobetonu lub zwykłego betonu. Takie elementy montują na budowie ekipy firmowe doskonale znające daną technologię.

Gdy postawimy na prefabrykaty, od momentu zlecenia budowy do jej pełnego zakończenia (stan pod klucz) może minąć zaledwie sześć miesięcy. Oczywiście luksus szybkiej budowy ma swoją cenę. Musimy przyjąć, że dom zbudowany w technologii prefabrykowanej będzie kosztował 20-30% więcej niż ten wzniesiony tradycyjnie, przez zatrudnioną firmę (od 150 tys. zł/100 m²). Za drewniany szkieletowy dom prefabrykowany o powierzchni 100 m² w stanie surowym zamkniętym zapłacimy 200-380 tys. zł. Za podobnej wielkości dom z prefabrykatów betonowych lub keramzytobetonowych – od 250 tys. zł. Różnice w cenie wynikają między innymi ze standardu energetycznego.