Życie na krawędzi

Różnica poziomów wynosi tu 8 m i nie jest to łagodny spadek, tylko strome urwisko z wapiennej skały. Działka znajduje się na terenie dawnego krakowskiego kamieniołomu. Na jego skraju architekt ulokował dom. Nazwał go EDGE, czyli „krawędź”, bo trudna topografia miała duży wpływ na kształt bryły. Od drogi widać płaską, pochyloną ścianę z wnękami balkonów oraz długi, biały i ostro zakończony taras. To północno-wschodnia elewacja budynku. Wejście jest od strony wschodniej.

Postawienie domu na kamiennym urwisku, jak w biblijnej przypowieści, było sporym wyzwaniem konstrukcyjnym. Zawieszony wzdłuż skały taras ciągnie się na kilkanaście metrów. Nadwieszenia wykonano na belkach żelbetowych z elementami rur z PCW. Skaliste podłoże częściowo uzupełniono przywiezionymi spod Krakowa głazami wapiennymi, gdy okazało się, że lita skała w wyższych częściach kruszeje.

Główna bryła ma formę przechylonego prostopadłościanu, choć z daleka wydaje się, że widzimy spadzisty dach. Dolna krawędź wbita w ostre skały wydaje się nie sięgać ziemi. Dom można porównać do pudełka zapałek, które oparto o urwisko. To odpowiedź na ograniczenia planu zagospodarowania, który w tym rejonie przewidywał dwuspadowe dachy o nachyleniu 37-40°. Gdy pochylimy pudełko zapałek pod takim kątem, płaski dach oraz krótsza ściana utworzą asymetryczny dach dwuspadowy. Tak właśnie zrobiono w tym wypadku.