Te elementy dekoracji fasady są znane od lat, jednak nowe technologie budowania sprawiły, że obecnie wykonuje się je zupełnie inaczej niż dawniej.
W reprezentacyjnych historycznych budowlach bonie, czyli podziały na elewacji, powstawały w wyniku dekoracyjnej obróbki krawędzi kamiennych okładzin. W mniej wystawnych domach boniowanie profilowano w grubej warstwie tynku. Tradycyjny tynk dwu- lub trójwarstwowy ma grubość 1,5 cm i bonie można w nim utworzyć na wiele sposobów, na przykład metodą rowkowania – wciskając w świeży tynk stalowy płaskownik. Można też zrobić bonie, korzystając z szablonu, który po wykonaniu tynku przeciąga się po prowadnicach zamocowanych do ściany. Innym sposobem jest zastosowanie listew drewnianych lub z PCW i wypełnienie pól między nimi zaprawą. Listwy usuwa się po stwardnieniu tynku. Te sposoby boniowania w tynku są stosowane coraz rzadziej, gdyż nie sprawdzają się na najpopularniejszych obecnie tynkach cienkowarstwowych na ociepleniu. Grubość takiego tynku wynosi tylko kilka milimetrów. To za mało, aby utworzyć w nim głębokie bonie.
Nie zanika jednak potrzeba ...
Na płaskiej fasadzie bonie pełnią funkcję dekoracji. Akcentują kondygnację oraz imitują podziały kamiennych płyt
fot. Piotr Mastalerz, projekt: Magdalena Beczak, Maciej BeczakW artykule znajdziesz:
- opis różnych metod wykonania boni w ścianach dwuwarstwowych
- informacje, jak się to robi w różnych materiałach ociepleniowych - styropianie oraz wełnie mineralnej
- porady fachowca, specjalisty od ociepleń
- zdjęcia materiałów przydatnych do kształtowania boni
Będziesz korzystać z całego miesiecznik.murator.pl, w tym archiwum, dodatków i wydań specjalnych
