Zamiast marchewki

Ten dom to kolejny dowód na to, że życie bywa zaskakujące. Choć może nie trzeba o tym nikogo przekonywać, przekonajmy się raz jeszcze. Warto, bo to ciekawa historia – o architekturze, powrotach i o tym, że niemożliwe jest możliwe.

Stara warszawska dzielnica, domy z początku wieku, bliźniaki z lat 50., zieleń, tu i ówdzie drzewa owocowe – wszystko to sprawia, że mimowolnie przenosimy się w przeszłość. Dopóki nie zaskoczy nas widok nowoczesnego ciemnego budynku z płaskim dachem, który przypomina nam o teraźniejszości. Nowoczesna bryła z wejściem wprost z ulicy diametralnie różni się od sąsiednich domów, a jednak nie burzy zastanego porządku i kompozycji ulicy. Wpisuje się w miejsce. Może to za sprawą oszczędnej formy architektonicznej, a może elewacji z łupku? Jedno jest pewne, już niedługo dom całkiem wtopi się w zieloną okolicę – gdy frontową elewację porośnie bluszcz.