Domy z antresolą
Ma zdolność do spektakularnego rozciągania domowego wnętrza, a nawet nadawania mu artystycznego wymiaru. Dzięki antresoli staje się ono plastyczne i wielowymiarowe. Oprócz modyfikacji relacji przestrzennych wpływa także na międzyludzkie – intensyfikując kontakty domowników.
Antresole coraz częściej pojawiają się we współczesnych domach, i to zarówno w projektowanych indywidualnie, jak i w realizacjach projektów typowych. Wybrane przez nas projekty gotowe z Kolekcji Muratora pokazują, jak różne bywają antresole. Jednak niezależnie od tego, czy są duże, czy nawet bardzo małe, wszystkie odmieniają odbiór domowej przestrzeni. Za sprawą międzykondygnacyjnego otwarcia wnętrze domu wydaje się znacznie większe. Tego efektu nie oddaje dodanie metrów kwadratowych antresoli do pozostałej powierzchni domu. Spektakularne otwarcie i wygięcie domowej przestrzeni zmieniają bowiem optykę. W rezultacie wnętrze domu z antresolą wydaje się kilkukrotnie większe niż inne, mające analogiczną powierzchnię, ale bez tego rozwiązania.
Oczywiście inwestorzy z reguły decydują się na antresolę ze względu na jej walory estetyczne, ale bardzo ważne jest także to, że potrafi cementować życie domowników, ponieważ mogą mieć ze sobą kontakt także wtedy, gdy przebywają na różnych kondygnacjach.
1. Z antresolą w wersji mini
To najmniejsza z antresol prezentowanych w naszym zestawieniu, ale choć ma zaledwie 8,68 m2 powierzchni użytkowej/10,74 m2 netto, radykalnie zmienia domową przestrzeń. Międzykondygnacyjne otwarcie przestrzeni sprawia, że pokój dzienny połączony z jadalnią (w sumie 42,33/42,9 m2) nabierają rozmachu – stają się przestronne i reprezentacyjne. Wspomniany rozmach to nie tylko zasługa otwierania przestrzeni w pionie, ale także wyrazistej geometrycznej kompozycji tworzonej przez biały strop, ściankę kolankową i połać, której rola we wnętrzu została w przemyślany sposób podkreślona przez kontrast z balustradą z ciemnego szkła, czarnymi ramami okien oraz czarną główną ścianą salonu.
Niewielka powierzchnia antresoli jest optycznie powiększana przez wysokie zespolenie okien dachowych – sięgające od podłogi niemal po kalenicę – połączenie okna kolankowego i dwóch połaciowych. Na tym jednak rozciąganie antresoli na zewnątrz się nie kończy. Ważne jest także inne – choć mniej oczywiste – przez duże przeszklenia tarasowe parteru, za które wyprowadzany jest wzrok zarówno z dolnej, jak i górnej kondygnacji.
W projekcie zaproponowano stworzenie na antresoli niedużego gabinetu, jednak warto zauważyć, że przestrzeń poddasza można potraktować w sposób elastyczny, dostosowując ją do potrzeb domowników, na przykład powiększając antresolę o dodatkowe 11,85/15,31 m2 przez rezygnację z przewidzianego w projekcie pomieszczenia usytuowanego za gabinetem. W takiej sytuacji antresola mająca 20,53/26,05 m2 może stać się dodatkową bawialnią, dość dużym pomieszczeniem rekreacyjnym.
Racjonalnym rozwiązaniem jest zaprojektowanie przy antresoli łazienki (3,57/4,59 m2), która gwarantuje komfort przebywającym na poddaszu osobom.
Istotne w kształtowaniu domowej przestrzeni jest także różnicowanie wysokości otwartej strefy dziennej. Wysokość części salonowo-jadalnianej jest dodatkowo podkreślana przez połączenie z niższą, jednokondygnacyjną podstrefą kuchenną (14,4 m2). Oprócz wewnętrznych otwarć formują ją także te na zewnątrz. Zatarcie granic między strefą dzienną a tarasem (98,28 m2) jest wręcz spektakularne za sprawą dwóch przeszklonych sąsiadujących ze sobą ścian.
Architekt optymalizuje wielkość przeszkleń, dostosowując je do roli pomieszczeń. I tak w dwóch sypialniach (po 13,59 m2) są one stosunkowo nieduże, ale funkcjonalne, bo wprowadzają do wnętrz wystarczająco dużo światła i pełnią jednocześnie funkcje wyjść na przysypialniany taras (35,38 m2). Większe, narożne przeszklenie znajduje się w głównej sypialni gospodarzy (15,37 m2), będącej częścią prywatnego master bedroom z garderobą (4,47 m2) i łazienką (5,48 m2), z której można wyjść na taras.
Autor projektu zadbał o oddzielenie dwóch stref domu, w których życie toczy się na innych zasadach – dziennej i nocnej. Rozdzielają je długi korytarz (14,24/14,81 m2), wnęki o różnych funkcjach oraz spiżarnia (1,55 m2). Projektowa dbałość o prywatność przejawia się także w dwóch wejściach do strefy nocnej – jednym przeznaczonym dla rodziców, drugim, oddalonym, dla dzieci.
Inne ułatwiające życie codzienne rozwiązania dotyczą pomieszczeń pomocniczo-technicznych – garażu (37,21 m2) z miejscem na rower lub schowek, kotłowni pełniącej również funkcję pralni (11,21 m2) z przejściem do ogrodu, garderoby (4,71 m2) przy przedsionku (6,98 m2).
Wszystko to sprawia, że duży dom o powierzchni użytkowej 183,32 m2 może być luksusowym lokum dla pięcio- albo sześcioosobowej rodziny, gdy na poddaszu zamiast pokoju rekreacyjnego powstaną gabinet (na antresoli) i pokój prywatny.
Projekt: HOMEKONCEPT 112 G2 wariant 2 – HK112G2W2; autor: architekt Bartłomiej Szymańczuk
Plany domu
Parter, powierzchnia użytkowa 159,22 m2, netto 197,57 m2
fot. Agnieszka i Marek Sterniccy
2. Z widokową antresolą
Tym razem antresola potrafiła odmienić wnętrze parterowego domu w wieloraki sposób. Zacznijmy od pragmatycznego – daje możliwość zaaranżowania dodatkowego pokoju, który powiększy dyspozycje funkcjonalne domu, ponieważ może stać się dodatkową bawialnią, salą kinową albo gabinetem. Pozwoli na to jej powierzchnia (20,3 m2), większa niż antresoli z poprzedniego projektu. Oczywiście wybór funkcji niesie za sobą konsekwencje dostosowania otwarcia antresolowej przestrzeni na strefę dzienną parteru. Można ją stopniować – pozostawić całkowicie otwartą lub, montując szklaną ścianę, zdecydować się jedynie na optyczne otwarcie. Niezależnie od opcji, która zostanie wybrana, antresola sprawi, że strefa dzienna stanie się zdecydowanie bardziej przestronna i atrakcyjna. Tym razem dzieje się tak nie tylko za sprawą zagięcia domowej przestrzeni, ale także widoku nieba, który jest wprowadzany przez okna dachowe antresoli. Widoczny z dolnej kondygnacji i dopełniany przez umieszczone symetrycznie do antresolowych okna dachowe.
Oczywiście antresola jest także miejscem widokowym dzięki wspomnianym oknom w połaciach dachu oraz tarasowym, usytuowanym vis-à-vis niej. Aby nie burzyć piękna widoku, kuchnia (12,5 m2) została zlokalizowana z boku jadalni połączonej z pokojem dziennym (w sumie 36,4 m2).
Kolejna ważna rola, którą odgrywa antresola, to podział strefy dziennej na podstrefy – otwartą po połacie jadalniano-kuchenną, a także niższą, bardziej zaciszną część salonowo-wypoczynkową.
Projektowa racjonalność przejawia się także w czytelnym podziale przestrzeni dolnej kondygnacji na część dzienną – wspólną i nocną – prywatną. Zostały tak zlokalizowane, że można je odizolować przez zamontowanie drzwi na ich granicy przy długim korytarzu (6,8 m2) prowadzącym do prywatnych pokoi. W strefie nocnej są trzy sypialnie – dwie o niemal identycznej powierzchni (blisko 13,0 m2) i jedna większa (16,1 m2), będąca częścią master bedroom gospodarzy. Są w nim jeszcze garderoba (5,2 m2) oraz łazienka (6,4 m2). W części prywatnej domu zaplanowano również dostępne z korytarza: garderobę (4,7 m2), pralnię (4,7 m2) oraz łazienkę (5,1 m2).
Program funkcjonalny domu uzupełniają garaż (38,1 m2) i kotłownia pełniąca także funkcję pomieszczenia gospodarczego (6,6 m2). Z obu pomieszczeń można przejść do przedsionka (6,6 m2) zaprojektowanego tuż obok kuchni.
Oprócz walorów funkcjonalnych i estetycznych wnętrza ważna jest też urokliwa bryła domu z elewacyjną kompozycją z kamienia łupanego, deski elewacyjnej i białego tynku. Istotną rolę odgrywają tu wnęki tarasowe wykończone kamieniem, które w zestawieniu z ułożonym między oknami drewnem tworzą sielską i jednocześnie nowoczesną kompilację.
Projekt: Rodzinny 2 - DW091; autorzy: architekci: Krzysztof Borowski, Piotr Rynkiewicz
Plany domu
Parter, powierzchnia użytkowa 130,6 m2, netto 175,3 m2
fot. Agnieszka i Marek Sterniccy
3. Z rozciągniętą antresolą
Analogicznie jak w poprzednich projektach antresola powiększa i uatrakcyjnia domową przestrzeń oraz różnicuje wysokość podstref otwartej części dziennej. Za jej sprawą jednokondygnacyjne hol (8,6/11,9 m2) i kuchnia (11,4 m2)kontrastują z dwukondygnacyjnym salonem/jadalnią (36,4 m2), a to przekłada się na odbiór wysokiego pomieszczenia jako jeszcze wyższego i przestronniejszego.
Na tym analogie między antresolami się kończą. Antresola (13,3/17,5 m2) z tego projektu zostaje w nietypowy sposób powiększona przez przylegające do niej klatkę schodową (5,1 m2) i korytarz (11,2/11,9 m2). Dzięki temu otwarta część poddasza (29,6 m2) staje się jedną przestrzenią, która otwiera się na salon na parterze. Niemal każde miejsce tej rozciągniętej antresoli oferuje piękny widok przez przeszklony szczyt domu. Interesujące jest to, że jest on stopniowalny nie tylko za sprawą różnego oddalenia od szklanej ściany, ale także różnych poziomów przezroczystej klatki schodowej. Dopełnieniem tego najatrakcyjniejszego widoku jest inny, wprowadzany na antresolę przez portfenetr, który również skutecznie powiększa jej przestrzeń o widok ogrodu i wprowadza naturalne światło.
Taka antresola może być wygodnym, dodatkowym miejscem domowego relaksu lub pracy.
Na poddaszu, w sąsiedztwie antresoli, są trzy sypialnie – dwie większe (12,2/16,8 m2) i mniejsza (9,2/13,4 m2). Są też przestronna łazienka (6,6/9,4 m2) i pralnia (1,6/2,9 m2). Aranżację pomieszczeń ułatwił przemyślany podział poddaszowej przestrzeni – tak, by w każdym z nich była tylko jedna skośna połać ograniczająca przestrzeń.
Racjonalność podziałów planu widać także na dolnej kondygnacji, na której niemal nie ma przestrzeni przeznaczonej jedynie na komunikację. Duży hol zlewa się z salonem w jednoprzestrzenną strefę dzienną. Wyjątkiem jest jedynie mały korytarz przy prywatnym pokoju (10,2 m2) i łazience (3,3 m2). Lokalizacja tych pomieszczeń to następny przykład pragmatycznego myślenia autorki projektu. Zostały one tak usytuowane, by mogły stworzyć odrębną prywatną ministrefę – gościnną lub przeznaczoną dla seniora albo na domowe biuro.
Ważną rolę w tym projekcie odgrywa zaplecze gospodarcze, na które składają się pomieszczenia różnej wielkości. To usytuowana przy kuchni spiżarnia (2,3 m2), a także kotłownia (9,4 m2), która może być schowkiem ogrodowym dzięki przejściu do ogrodu albo magazynem na zakupy – za sprawą połączenia z garażem (34,6 m2). On także może pełnić funkcję łatwo dostępnego schowka, ponieważ zaprojektowano z niego przejście do przedsionka (4,2 m2).
Mimo tak wielu pomieszczeń dolnej kondygnacji strefa dzienna zajmuje aż 63% jej powierzchni części mieszkalnej. I to ona dzięki połączeniu z antresolą przesądza o tym, że dom jest odbierany jako przestronny i interesujący.
Projekt Piękny widok ma także wariant bez antresoli – domu o większej powierzchni oraz liczbie pokoi.
Projekt: Piękny widok – Murator M231; autorka: architekt Katarzyna Słupeczańska
Plany domu
Parter, powierzchnia użytkowa 76,4 m2, netto 123,7 m2
fot. Agnieszka i Marek Sterniccy
4. Z komunikacyjną antresolą
To bardzo nietypowa antresola, bo będąca korytarzem (10,4 m2) połączonym z przeszkloną klatką schodową (4,6 m2). Takie zestawienie zapewnia domownikom przebywającym w strefie prywatnej na poddaszu zmianę perspektywy po wyjściu z prywatnych pokoi lub łazienki. Niespotykane otwarcie przestrzeni poddasza na przeszklenia szczytu domu i wysoką ścianę kominkową radykalnie zwiększa przestronność górnej kondygnacji. Poza tym dzięki niemu odbierana jest jako bardziej komfortowa i okazała.
Korytarz, będący jednocześnie osią widokową, prowadzi do trzech sypialń (10,1/14,3-13,0/18,2 m2) oraz dużych łazienki (7,6/9,9 m2) i pralni (7,8/12,8 m2).
Ważne dla odbioru poddaszowej przestrzeni są dwa portfenetry, które optycznie rozciągają ją na zewnątrz. Jeden znajduje się w łazience, a drugi w największej sypialni, dodatkowo powiększonej funkcjonalnie przez prywatną garderobę (4,0/5,6 m2).
Antresola odmienia także przestrzeń strefy dziennej. Podobnie jak w poprzednich projektach rozciąga ją i przydaje jej efektowności. Jest jednym z dwóch głównych elementów przesądzających o jej atrakcyjności. Drugi to ściana szczytowa z wieloma przeszkleniami i przecinający ją na pół wysoki kominek. Jego ważnym zadaniem jest spajanie strefy dziennej – salonu (38,2/41,2 m2) otwartego na kuchnię (9,3 m2) z tarasem (31,1 m2). Przylegające do siebie strefy wewnętrzną i zewnętrzną w nieoczywisty, ale bardzo praktyczny sposób, łączy dwustronność kominka salonowo-tarasowego. Wspólna strefa dzienna stanowi aż 67,4% powierzchni użytkowej parteru.
Mimo jej dominacji autorce projektu udało się na dolnej kondygnacji zaprojektować także dodatkową ministrefę. Jej lokalizacja na uboczu sugeruje prywatny charakter. Prowadzi do niej mały korytarz (1,8 m2), a zaprojektowane tu nieduża łazienka (3,0 m2) i pokój (11,6 m2) mogą stać się doskonałym lokum dla seniora lub gościa. Program funkcjonalny parteru uzupełniają przedsionek/garderoba (5,3 m2), garaż (33,6 m2) i kotłownia (7,6 m2) z wyjściem do ogrodu. Połączenie tych trzech pomieszczeń jednym traktem komunikacyjnym pozwala na dodawanie im dodatkowych funkcji, na przykład magazynowych.
Podział domowej przestrzeni sprawił, że w domu o powierzchni użytkowej 142,2 m2 może komfortowo żyć pięcioosobowa, nawet wielopokoleniowa rodzina.
Projekt Jasna przestrzeń występuje w siedmiu wariantach, różniących się powierzchnią, liczbą pokoi, wielkością garażu. Dwa z nich to wersje z antresolą.
Projekt: Jasna przestrzeń – Murator M210; autorka: architekt Katarzyna Słupeczańska
Plany domu
Parter, powierzchnia użytkowa 74,2 m2, netto 118,4 m2
fot. Agnieszka i Marek Sterniccy
5. Z podzieloną antresolą
To kolejna antresola, która zaskakuje – jest dużym pokojem (22,4/42,2 m2) w małym stopniu otwartym na parter. I choć miejsce połączenia przypomina szerokie szklane drzwi, potrafiło odmienić obie kondygnacje.
Takie niespotykane połączenie przestrzeni poddasza i strefy dziennej to projektowy złoty środek, który z jednej strony uatrakcyjnia i powiększa każdą z nich, a z drugiej gwarantuje dużo prywatności na górnej kondygnacji. O tym, jak ważne jest jej zapewnienie, świadczy także lokalizacja klatki schodowej dzielącej poddasze na dwie podstrefy. Dzięki temu część powierzchni użytkowej (27,2 m2) przeznaczonej do indywidualnej adaptacji może stać się wręcz intymną strefą. Nie przeszkadza w tym oś widokowa przecinająca całe poddasze i kończąca się na międzykondygnacyjnym otwarciu charakterystycznym dla antresoli, a dalej na oknie w ścianie szczytowej salonu.
Takie przebicie stanowi intrygujący element zarówno aranżacji poddasza, jak i otwartej strefy dziennej – pokoju połączonego z kuchnią (w sumie 38,9 m2).
W niedużym domu o powierzchni użytkowej 116,7 m2 przed adaptacją poddasza/antresoli może wygodnie żyć trzyosobowa rodzina. Gwarantują to dwie sypialnie na parterze (każda mająca 12,5 m2). Obok nich znajduje się duża łazienka (6,8 m2) z miejscem na pralkę.
Ważnym pomieszczeniem parteru jest przechodnia kotłownia (6,6 m2), przez którą prowadzi szlak od przedsionka (3,7 m2) do kuchni (9,5 m2). Pozwala to na wykorzystanie jej również jako spiżarni.
Warto zwrócić uwagę na odizolowanie strefy prywatnej na parterze od przeznaczonej dla wszystkich domowników. Bufor stanowią klatka schodowa, łazienka i pomieszczenie techniczne.
Projekt W cieniu drzew występuje w czterech wersjach – z garażem jednostanowiskowym i bez niego. We wszystkich są antresole. Zasadnicze różnice wynikają z etapów realizacji projektów. Dwa warianty mają poddasza przeznaczone do indywidualnej adaptacji, a dwa już zaaranżowane.
Projekt: W cieniu drzew (etap II) – Murator A101; autorka projektu: architekt Katarzyna Słupeczańska
Plany domu
Parter, powierzchnia użytkowa 89,5 m2, netto 99,5 m2
fot. Agnieszka i Marek Sterniccy
